22 października, wspomnienie św. Jana Pawła II
Wspomnienie św. Jana Pawła II przypada w tym roku zaraz po Niedzieli Misyjnej, która co roku przypomina, że Kościół z natury jest misyjny. Ten związek nie jest przypadkowy. Niewielu papieży tak dosłownie wzięło sobie do serca słowa Chrystusa: „Idźcie na cały świat”. Obchodzony od 1926 roku, z inicjatywy Piusa XI, Światowy Dzień Misyjny ma w tym roku wyjątkową rangę: mija sto lat od jego ustanowienia.
Jan Paweł II rozumiał misję nie jako jedno z wielu zadań Kościoła, lecz jako jego tożsamość. W encyklice Redemptoris missio (1990) przypomniał, że misja Chrystusa jest wciąż daleka od wypełnienia i że wiara umacnia się, gdy jest przekazywana. Wezwał wszystkich ochrzczonych, a nie tylko misjonarzy z powołania, do odpowiedzialności za głoszenie Ewangelii.
Papież Jan Paweł II uważa, że misja jest wciąż „bardzo daleka od zakończenia” i stanowi pilne zadanie (RM 1), ponieważ większość ludzkości nadal nie otrzymała pierwszego głoszenia Chrystusa. W konsekwencji etap plantatio Ecclesiae „nie jest zakończony; co więcej, w wielu skupiskach ludzkich musi się dopiero rozpocząć.” (RM 49). Dlatego uzasadnione jest dalsze postrzeganie działalności misyjnej jako wciąż znajdującej się w fazie początkowej (por. RM 40). Taka działalność odnawia Kościół, ponieważ wiara umacnia się, gdy jest przekazywana (por. RM 2). Główną rolę odgrywa Duch Święty, który jest „Duch Święty jest rzeczywiście nadrzędnym podmiotem całej misji kościelnej” (RM 21).
Swoje nauczanie św. Jan Paweł II potwierdził własnym życiem. Odbył ponad sto zagranicznych pielgrzymek i odwiedził kilkadziesiąt krajów Afryki, Azji, obu Ameryk i Oceanii. Wchodził do slumsów i do katedr, spotykał się z ubogimi, z przywódcami państw i z wyznawcami innych religii. Tam, gdzie przybywał, Kościół lokalny odzyskiwał pewność, że nie jest na peryferiach, lecz w samym sercu Kościoła powszechnego. Szczególne miejsce zajęła Afryka, której poświęcił synod i adhortację Ecclesia in Africa (1995), widząc w tym kontynencie nadzieję dla przyszłości chrześcijaństwa. W punkcie 35, Wielki Papież Misjonarz, tak pisał: „Powszechnie uznaje się, że wspaniały wzrost Kościoła w Afryce i jego dokonania są w wielkiej mierze owocem heroicznego i bezinteresownego poświęcenia całych pokoleń misjonarzy. Istotnie, na błogosławionej ziemi Afryki wszędzie znaleźć można groby odważnych głosicieli Ewangelii.
Rok 2026 to także 170. rocznica założenia Stowarzyszenia Misji Afrykańskich (SMA) przez bp. Melchiora de Marion Brésillaca, który wierzył, że Ewangelia może zakorzenić się w Afryce przez posługę pokornych, wytrwałych ludzi. Wierzył on głęboko, że każdy człowiek potrzebuje usłyszeć o zbawczej roli Jezusa Chrystusa. Za to oddał swoje życie w Afryce, dzieląc się osobą Jezusa Chrystusa z innymi. Charyzmat ad gentes i inter gentes i nauczanie papieża z Polski spotykają się w jednym przekonaniu: misja zaczyna się od miłości do konkretnych ludzi i kultur.
Co dziś możemy zrobić na wzór Jana Pawła II? Przede wszystkim modlić się za misjonarzy, wspierać ich ofiarą i otwierać serce na tych, którzy czekają na Dobrą Nowinę. Jego wezwanie „Nie lękajcie się!” brzmi jak zaproszenie, by każdy z nas, w swoim miejscu, stał się misjonarzem. Do tego pięknego wezwania Wielkiego Polaka, dołączamy słowa Założyciela Stowarzyszenia Misji Afrykańskich, bp Melchiora de Marion Brésillac: „Być misjonarzem z głębi serca”.
Święty Janie Pawle II, módl się za nami i za wszystkimi, którzy niosą Ewangelię na krańce świata.
