Wartość ludzkiego życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci

Rozumienie życia jako daru  Boga jest fundamentem chrześcijańskiej antropologii. Chrześcijaństwo zaczyna się od zdumienia: Bóg jest Dawcą życia, jest Dawcą mojego życia. Nie jest tylko Stwórcą świata, ale Stwórcą każdego człowieka — konkretnego, niepowtarzalnego, chcianego. W konsekwencji, 'moje życie',  to nie jest moje życie - ja je 'otrzymałem' na pewien okres czasu. 

W Księdze Jeremiasza słyszymy: „Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem cię” (Jer 1,5). To zdanie nie jest poetycką metaforą. To objawienie prawdy: życie ludzkie jest zamierzone przez Boga od pierwszej chwili istnienia.

Dlatego Kościół z taką stanowczością podkreśla, że godność osoby ludzkiej nie zaczyna się w momencie narodzin, osiągnięcia świadomości czy zdolności do samodzielnego życia. Godność zaczyna się w chwili poczęcia, kiedy powstaje nowa istota ludzka, nosząca w sobie obraz Boga.

Poczęcie: moment, w którym Bóg mówi „tak” człowiekowi

Współczesna biologia potwierdza to, co Kościół głosi od wieków: w chwili zapłodnienia powstaje nowy organizm, nowy kod genetyczny, nowa historia. Nie „zlepek komórek”, lecz człowiek w najwcześniejszym stadium rozwoju. To stadium jest niezwykle kruche. Ale właśnie ta kruchość jest teologicznym znakiem: człowiek od początku jest powierzony trosce innych. W tym sensie każde poczęcie jest zaproszeniem do miłości, która ma chronić, wspierać i towarzyszyć.

Kościół nie broni życia z powodów ideologicznych. Kościół broni życia, bo widzi w nim świętość — obecność Boga, który działa w ciszy łona matki.

Niestety, szacunek do życia nie jest rzeczą oczywistą. Szacunki Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) i Instytutu Guttmachera – uznawanych za wiarygodne źródła w tej dziedzinie – mówią o około 73 milionach zabiegów aborcji na świecie rocznie (dane za okres 2015–2019). To przekłada się na statystykę, że średnio co roku około 1 na 4 ciąże na świecie kończy się aborcją. W przeliczeniu na dzień daje to około 200 000 zabiegów dziennie czyli około 139 nienarodzonych dzieci jest zabijanych każdej minuty. Dla porównania, liczba ludzi umierających rocznie na świecie to około 65 milionów. Aborcja jest więc rzeczywistością, która bez porównania zabija o wiele więcej ludzi, w tym przypadku dzieci, niż jakakolwiek inna znana nam choroba. Liczba osób, które co roku umierają na choroby układu krążenia jest 4-krotnie mniejsza i sięga około 18 milionów.

Troska o życie: serce chrześcijańskiej miłości

Troska o życie nie jest jedynie zakazem zabijania. Jest aktem miłości, który obejmuje całego człowieka i całe jego życie. Chrześcijańska troska o życie jest czynna, nie tylko deklaratywna. Nie wystarczy mówić o wartości życia — trzeba ją chronić, pielęgnować i wspierać.

Papież Franciszek często mówi o kulturze odrzucenia, która dotyka:

• dzieci nienarodzone,
• osoby starsze,
• chorych,
• niepełnosprawnych,
• ubogich,
• migrantów,
• ludzi samotnych.

W tej kulturze człowiek staje się „kosztem”, „problemem”, „ciężarem”.

Chrześcijaństwo proponuje inną logikę: kulturę życia, w której każdy człowiek jest darem. Wartość życia od poczęcia aż do naturalnej śmierci nie jest jedynie zasadą moralną. Jest sercem chrześcijańskiej wiary. To powołanie do miłości, która:

• widzi w drugim człowieku obraz Boga,
• nie ocenia jego wartości,
• nie odrzuca słabych,
• nie boi się trudności,
• nie szuka korzyści,
• trwa do końca.

Świat potrzebuje dziś ludzi, którzy potrafią zobaczyć w drugim nie problem, lecz brata i siostrę. Nie ciężar, lecz dar. Nie przeszkodę, lecz okazję do miłości.

To jest właśnie chrześcijańska troska o życie — najpiękniejsza odpowiedź na dar, który Bóg składa w nasze ręce.

Modlitwa papieża Leona: O szacunek dla ludzkiego życia

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Panie życia,
stworzyłeś nas z miłości i powołałeś do życia w pełni.
Każdy człowiek jest świętym darem, który odzwierciedla Twoje oblicze
od pierwszej chwili swego istnienia
aż po ostatni oddech swej ziemskiej drogi.

Dziś prosimy Cię o łaskę uznania i strzeżenia
wyjątkowej i niepowtarzalnej wartości każdego człowieka.
Naucz nas przyjmować życie bez warunków,
z czułością wspierać to, co kruche,
towarzyszyć każdemu etapowi życia z szacunkiem
i odważnie bronić tych, którzy nie mają głosu.

Wybacz nam, Panie,
gdy popadamy w obojętność lub kulturę odrzucenia,
gdy przestajemy widzieć w drugim istotę godną miłości.
Daj nam nowe serce, zdolne zawsze wybierać życie,
i hojne ręce, które będą je chronić konkretnymi czynami.

Uczyń swój Kościół żywym świadectwem Ewangelii życia,
otwartym domem, gdzie każde życie jest świętowane,
gdzie nikt nie czuje się niepotrzebny
i gdzie godność jest zawsze szanowana i strzeżona.

Panie Jezu,
spraw, abyśmy kochali życie tak, jak Ty je kochasz:
z czułością, wiernością, darem z siebie.
Abyśmy potrafili głosić słowami i czynami,
że każde ludzkie życie jest godne pełnego daru z nas samych.

Amen.