Papieskie intencje ewangelizacyjne

19 czerwca 2018

Papieskie intencje ewangelizacyjne

1. Czerwiec 2018: Aby sieci społecznościowe sprzyjały solidarności i poszanowaniu drugiego w jego odmienności.

Internet jest stosunkowo niedawnym wynalazkiem. Według Wikipedii, początek Internetu sięga lat 50-tych XX wieku i wiąże się ściśle z rozwojem komputerów. Już w latach 60-tych, amerykański Departament Obrony zlecił kontrakty na stworzenie sieci, gdzie można by przesyłać dane między komputerami. Początkowo, takie sieci były rzadkością i używano ich w wojsku i na uniwersytetach. Dla zwykłego obywatela, były to rzeczy nie tylko praktycznie niedostępne, ale i nieznane.

Powstanie internetu wiąże się z nazwiskiem brytyjskiego programisty Tim Berners-Lee. To on stworzył podstawy do tego, co my dzisiaj nazywamy Internetem lub potocznie www. Te dwa pojęcia często używane są jako synonimy. Pierwsza strona internetowa została udostępniona szerszej grupie użytkowników 6 sierpnia 1991. Jej adres to: www. info.cern.ch. Berners-Lee był także autorem pierwszego modelu przeglądarki internetowej.

Coraz bardziej powszechny dostęp do szybkiego internetu w domach, na telefonach komórkowych oraz tabletach spowodował rozwój nowych form komunikacji, które obejmowały swoim zasięgiem potencjalnie wszystkich użytkowników sieci internetowych. Są nimi różne portale społecznościowe. Jednym z najbardziej znanych portali jest Facebook.

Facebook zaczął działać 5 lutego 2004 roku. Na początku był on dostępny dla studentów uniwersytetu na Harvardzie, a później dla studentów innych uniwersytetów. Od sierpnia 2006 roku, każdy kto miał ważny adres e-mailowy, mógł założyć konto na Facebooku. W roku 2012 liczba użytkowników portalu przekroczyła liczbę 1 miliarda. Dzisiaj ocenia się, że z Facebooka korzysta około 2 miliardy 200 milionów ludzi na ziemi. Jeżeli liczba ludności na ziemi to około 7.620.000.000, to oznacza to, że około 30% ludzi ma konto na Facebooku. Ocenia się, że codziennie do serwisu loguje się około 1.5 miliarda ludzi.

Wśród innych portalów społecznościowych, które oferują możliwość wymiany informacji na różnych płaszczyznach można wspomnieć YouTube (co miesiąc używa go około 1.5 miliarda ludzi), Instagram (800 milionów), Twitter (320 milionów) oraz Pinterest (200 milionów). Aplikacje służące przede wszystkim do komunikacji są również bardzo popularne: aplikacja WhatsApp jest używana miesięcznie przez około 1.5 miliarda ludzi, Messenger przez 1,3 miliarda oraz Viber przez 250 milionów ludzi.

Portale społecznościowe na stałe zadomowiły się w naszych domach, zwłaszcza wśród ludzi młodego i młodszego pokolenia. Prawie w każdym miejscu, gdzie jesteśmy łatwo zauważyć osoby, których wzrok jest utkwiony na ekran komputera lub smartfona. Dla wielu młodych jest to ulubiony środek komunikacji. Zdarza się coraz częściej tak, że portale społecznościowe nie służą jedynie jako jeden z wielu dogodnych środków komunikacji, ale są one jedynym sposobem interakcji pewnych osób ze światem.

Intencja papieska zwraca uwagę na ogromny potencjał portali społecznościowych. Portale te są środkiem tworzenia opinii publicznej. Ten potencjał może być wykorzystany do szerzenia treści, które podkreślają fundamentalną wartość osoby ludzkiej, której godność zakorzeniona jest w fakcie bycia stworzoną przez Boga (por. Rdz 1,27). Niestety, często też portale te używane są do szerzenia kłamstw i promowania pewnych treści, które godzą w wartość osoby ludzkiej.

To zaproszenie Papieża do modlitwy w intencji osób używających portali społecznościowych można również interpretować w kontekście bardziej osobistym. Jako użytkownicy tych portali zaproszeni jesteśmy do zamieszczania treści, które będą promować „solidarność i uczyły poszanowania drugiego człowieka w jego odmienności”. Dobrze jest zastanowić się, przed umieszczeniem nowego posta np. na Facebooku, Twitterze, czy Instagramie, czy to, co zamieszczam niesie w sobie potencjał pomocy czytelnikowi mojego wpisu do stania się lepszą osobą? Podejmijmy decyzję, że od czasu do czasu na naszym koncie Facebooka umieścimy linka do ciekawej konferencji, zaprezentujemy dobrą książkę lub podzielimy się naszymi doświadczeniami wiary i Boga. Niech nasze konta portali społecznościowych stają się naszym Aeropagiem, gdzie będziemy głosić, że „Bóg, który stworzył świat i wszystko na nim, On, który jest Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach zbudowanych ręką ludzką… Bo w Nim żyjemy, poruszamy się i jesteśmy, jak też powiedzieli niektórzy z waszych poetów: "Jesteśmy bowiem z Jego rodu"” (Dz 17: 24,28).

2. Lipiec 2018: Aby kapłani, którzy w trudzie i samotności żyją pracą duszpasterską, czuli się wspomagani i pokrzepiani przez przyjaźń z Panem i braćmi.  

 Według danych zebranych przez „Agenzia Fides”, opublikowanych z okazji Niedzieli Misyjnej 22 października 2017, a które obejmują okres do końca grudnia 2015 roku, liczba katolików na świecie sięga 1.3 miliarda. Stanowi to około 17.72 % ludności świata. Jeżeli chodzi o liczbę księży, ich liczba zwiększyła się w Afryce, Ameryce, Azji i Oceanii, a spadła tylko w Europie. Na świecie jest obecnie 415,656 księży. Wśród tej liczby jest 281.514 księży diecezjalnych i 134.142 księży zakonnych i należących do stowarzyszeń życia apostolskiego takich jak Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego (Pallotyni) czy Stowarzyszenie Misji Afrykańskich (SMA). Na jednego księdza przypada statystycznie ponad 14 tysięcy mieszkańców świata, a około 3100 katolików.

Wiele jest czynników, które wpływają na pracę pastoralną księży. Są one pozytywne i negatywne. Doświadczenie zmęczenia i samotności wymienione przez Papieża Franciszka w tej intencji nie są jedynymi doświadczeniami życia kapłańskiego, ale nie popełni się chyba dużego błędu twierdząc, że są to doświadczenia każdego księdza.

W wielu miejscach w Europie i na innych kontynentach, ksiądz jest osobą, która zajmuje się wieloma rzeczami. Na poziomie administracyjnym i duchowym zajmuje się on koordynacją prac na terenie parafii. Często uczy religii, jest szafarzem sakramentów, musi znać się na finansach i administracji… Jego obowiązki są bardzo liczne. Praca parafialna, która w przeszłości była wykonywana w niektórych miejscach przez kilku kapłanów, dzisiaj spoczywa na barkach jednej osoby. Do tego należy dodać fakt, że niewystarczająca liczba księży w niektórych diecezjach powoduje proces łączenia dwóch lub więcej parafii w jedną. Zdarza się tak, że podeszły wiekiem kapłan, który mógłby już przejść na zasłużoną emeryturę zarządza sam dużą parafią. Powoduje to duże zmęczenie fizyczne i psychiczne. Z powodu braku księży, często tacy przepracowani kapłani nie mają możliwości do odpowiedniego odpoczynku, który pomógłby im w regeneracji sił.

Papież Franciszek zaprasza do modlitwy w intencji kapłanów, których zadaniem jest towarzyszenie wiernym na drodze zbawienia. Módlmy się za nich każdego dnia. Podejmijmy wysiłek, aby nie traktować kapłanów jako „kościelnych urzędników”, ale jako naszych przyjaciół, którym możemy pomóc na różne sposoby. 

3. Sierpień 2018: Aby globalne decyzje ekonomiczne i polityczne chroniły rodziny jako skarb ludzkości.

 Podczas swojego pontyfikatu, nasz wielki Rodak, św. Jan Paweł II, wielokrotnie podkreślał fundamentalną rolę rodziny w kontekście Kościoła i świata. Do rodziny św. Jan Paweł II nawiązał w pierwszym paragrafie swojej pierwszej encykliki „Redemptor Homini”. Napisał: „Odkupiciel człowieka Jezus Chrystus jest ośrodkiem wszechświata i historii. Do Niego zwraca się moja myśl i moje serce w tej doniosłej godzinie dziejów, w której znajduje się Kościół i cała wielka rodzina współczesnej ludzkości.”

W „Evangelium Vitae” św. Jan Paweł II pisał o rodzinie w kontekście spraw dotyczących przekazywania życia. Rodzina, wg Papieża jest „sanktuarium życia” (59). Jest ona miejscem „strzeżenia, objawiania i przekazywania miłości” (92) samego Boga.

W adhortacji apostolskiej o zadaniach rodziny chrześcijańskiej w świecie współczesnym „Familiaris Consortio”, św. Jan Paweł II nazywa rodzinę jednym „z najcenniejszych dóbr ludzkości” (1). Małżeństwo i rodzina nie są zwykłym tworem ludzkiej kultury, z którym człowiek może zrobić to co chce, bez żadnej szkody wobec swojej osoby. Geneza małżeństwa i rodziny leży w planie Bożym (por. 3).

Papież mocno podkreśla zmiany kulturowe i społeczne. Te zmiany mają pozytywny jak i negatywny wpływ na rodzinę. Z jednej strony są one znakiem Chrystusa działającego w świecie, a z drugiej strony są znakiem odrzucenia przez człowieka miłości Boga. Rodzina, wg. Papieża, jest „przedmiotem ataków ze strony licznych sił, które chciałyby ją zniszczyć lub przynajmniej zniekształcić…” (3). Różne objawy degradacji wartości, które przejawiają się przez plagę przerywania ciąży, wzrastającą liczbę rozwodów, czy też poprzez „utrwalanie się mentalności przeciwnej poczęciu nowego życia” (6), często zakorzenione są w niewłaściwym rozumieniu wolności pojmowanej nie jako zdolności do realizowania prawdziwego planu Boga wobec małżeństwa i rodziny, ale jako pewnej autonomicznej i niepodlegającej rozumnemu osądowi siły, która za cel stawia sobie wyłącznie osiągnięcia egoistycznego dobra.

W tej skomplikowanej sytuacji, w której podstawowe wartości ludzkie i rodzinne są kwestionowane, rodzina potrzebuje szczególnego wsparcia jako podstawowy fundament zdrowego społeczeństwa. Dlatego, św. Jan Paweł  II słusznie podkreśla, że „jedynie przyjęcie Ewangelii pozwala na spełnienie wszystkich nadziei, które człowiek słusznie pokłada w małżeństwie i rodzinie” (3). Rodzina, będąca sposobem realizacji Bożego planu zbawienia wobec współmałżonków i ich dzieci ma cztery podstawowe zadania: tworzyć wspólnotę osób, służyć życiu, brać udział w życiu społeczeństwa oraz uczestniczyć w życiu i posłaniu Kościoła (por. 17).

Podobne podkreślenie niezbędnej roli rodziny w szeroko rozumianym procesie wychowania młodego pokolenia i budowania społeczeństwa opartego na solidnych, chrześcijańskich fundamentach możemy odnaleźć w wypowiedziach Papieża Franciszka. W „Evangelii Gaudium” Papież Franciszek, podobnie jak Jego poprzednicy, podkreśla fakt, że rodzina przechodzi głęboki kryzys kulturowy, który nie jest ograniczony tylko do rodziny, ale dotyka wszystkich wspólnot i więzi społecznych (por. 66). Papież mówi o postmodernistycznym i zglobalizowanym indywidualizmie jako o jednym z podstawowych zagrożeń, które deformują więzy międzyosobowe i rodzinne (por. 67). Podkreśla on, że rodzina ma być miejscem, gdzie każdy musi dołożyć starań aby nie tylko zachować wiarę, ale także aby nią promieniować (por. 86).W „Amoris Laetitia” Papież Franciszek pisze, że Trójca Święta jest komunią miłości, a „rodzina jest jej żyjącym odzwierciedleniem… Rodzina nie jest więc czymś obcym samej istocie Boga” (11). W tym kontekście, „Działalność wychowawcza i pomnażająca życie jest z kolei odbiciem stwórczego dzieła Ojca. Rodzina jest wezwana do wspólnej, codziennej modlitwy, czytania Słowa Bożego i komunii eucharystycznej, aby rozwijać miłość i coraz bardziej stawać się świątynią, w której mieszka Duch Święty” (29). W „Laudato sì” Papież podkreśla, że  rodzina to miejsce, gdzie pielęgnowane są pierwsze nawyki miłości oraz troski o życie. Jest to miejsce formacji integralnej (por. 213). W kontekście najnowszej adhortacji apostolskiej Papieża Fanciszka „Gaudete et exsultate”, rodzina staje się miejscem wzrastania do świętości. Papież pisze: „Jesteś żonaty albo jesteś mężatką? Bądź świętym, kochając i troszcząc się o męża lub żonę, jak Chrystus o Kościół. Jesteś pracownikiem? Bądź świętym wypełniając uczciwie i kompetentnie twoją pracę w służbie braciom. Jesteś rodzicem, babcią lub dziadkiem? Bądź świętym, cierpliwie ucząc dzieci naśladowania Jezusa” (14).

Jako chrześcijanie zaproszeni jesteśmy aby coraz bardziej pogłębiać nasze zrozumienie tego skarbu jakim jest małżeństwo i rodzina. Te podstawowe instytucje społeczne i państwowe są głęboko zakorzenione w planie Bożym. Potrzebują być chronione przez prawodawstwo państwowe, które ma wyrażać troskę o ich właściwe funkcjonowanie według wartości chrześcijańskich. Ta troska ma również wyrażać się w konkretny sposób poprzez pomoc ekonomiczną dla rodzin, które takiej pomocy potrzebują. Jako chrześcijanie i obywatele mamy również nie tylko prawo, ale i moralny obowiązek wspierać inicjatywy, które promują dobrze rozumiane dobro rodziny. Pamiętajmy w modlitwach o naszych rodzinach i o wszystkich rodzinach, aby tak jak w Rodzinie z Nazaretu, były one miejscem, dla każdego członka, wzrostu w „mądrości… i w łasce u Boga i u ludzi” (Łk 2:52).

Pomóż misjonarzom!

Papieskie Intencje Ewangelizacyjne

Listopad 2018
Aby język serca i dialogu przeważał zawsze nad językiem oręża

Poznaj nas bliżej

Pomoc misjom

Dołącz do wybranego dzieła

Stowarzyszenie Misji Afrykańskich

Prowincja Polska
Borzęcin Duży
ul. Warszawska 826
05–083 Zaborów
22 75 20 888
sma@sma.pl
Numer konta:
40 1600 1127 1849 0839 4000 0001

Centrum Misji Afrykańskich

Rekolekcje, konferencje, formacja

Borzęcin Duży
ul. Warszawska 826
05–083 Zaborów

tel.: 22 75 20 888

 

email: cma@sma.pl 
Numer konta: Centrum Pomocy Misiom ''MOYO''
29 1600 1127 1844 3217 0000 0001 




CChW Solidarni

Centrum Charytatywno-Wolontariackie

Borzęcin Duży
ul. Warszawska 826
05–083 Zaborów
KRS: 0000229579

tel.: 22 75 20 313

 
email: solidarni@sma.pl 

Numer konta: 
71 1600 1127 1844 3996 6000 0001

ORM Piwniczna

Ośrodek Rekolekcyjno-Misyjny
ul. Śmigowskie 110
33–350 Piwniczna-Zdrój

tel.: 18 44 000 77
fax.: 18 44 000 76
 
 
 

 

email: piwniczna@sma.pl 

Numer konta:
88 1240 1558 1111 0010 1296 8546

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
134 0.11561799049377